ANASAYFA | İLETİŞİM

Anneannem benim...

Anneannemin sorunlara mükemmel çözümleri vardı!

Üşümüşsün, dur bi çorba yapayım, iyi gelir...

Miden mi kötü kızım? Dur bak yayla çorbasını bol naneli yapayım iyi gelir...
Sınavın mı var yarına? Dur şöyle bir sebze çorbası yapayım bol limonlu vitaminli, iyi gelir...

Kızım senin canın mı sıkkın? Dur bak sıcacık bi domates çorbası yapayım iç, moraline iyi gelir...

Kızım sen çok yoruldun gel bak tarhana yaptım, enerji verir...

Allah rahmet eylesin. Çok özlüyorum. Hala!

Annanem için çorba iyilik demekti.
Öyleydi de!

Annanem uzunca yıllar bizimle yaşadı. Beni ve kardeşimi o büyüttü.

Annem deli gibi yoğun bir bankacıydı. Annanemsağolsun, biz emin ellerde büyüdük ve hepokuldan sıcacık bir eve geldik kardeşimle.

Her derdimize deva bir annanem ve de misss gibi yemekleri vardı canımız her çektiğinde.

Büyüdük.
Annanem yok artık...
Kulağımızda küpe gibi asılı nasihatleriyle, her daim gönüllerimizde, dilimizde, anılarımızda.

Hayatlar hızlanmak zorunda kaldı.
Mutfakta harcanan süreler, yaşam koşulları gereği azaldı, acelemiz vardı...
Var.
Bazı şeyler değişmedi yine de.
Çorba hala gerçekten her derde deva.
En sıkışık anında, yanında.
Pat diye!
Çorba da gelişti biz büyürken...
Bizim hızımıza yetiştirmeye çalıştı kendini. Yetişti de!
Üstelik en sağlıklı yöntemlerle bizi çorba geleneğimizden uzaklaştırmamak için deli gibi uğraşan devasa bir bilinçli sektör var. Annanemin yaptığı lezzet ve doğallıkta, bi de üstüne inanın çoğu zaman düzgün yaptığımızı sandığımız ama bir sürü konuda eksik kaldığımız hijyen koşullarında yapmak için uğraşan bir sektör...

Annanem çorbanın sadece midemize değil ruhumuza da iyi geldiğine inanırdı. Ah bir de bugünleri göreydi! Şu çorbanın nasıl da bir iyiliğe vesile olduğunu bileydi!

Nitekim, “Çorbanın iyiliği” yazılarım sayesinde,

TOFD’ye bağış yapabildim.
Tam 4 engellimizin akülü tekerlekli sandalye edinmesini sağlayarak, hayatlarına hareket özgürlüğü getirme şansını elde ettim.

Çorbanın iyiliği yazılarım vesilesi ile TEGV’e yaptığım bağışlarla da, depremden yerle bir olan Van’da, 125 çocuğun 1 yıl boyunca eğitim alabilmesine imkan tanıyabildim.

Kendime tıpkı annaneminkine benzer bir yayla çorbası açtım, kaynar suya kattım.
Kasede değil, bardaktan içmeye hazırlandım.
Üzerine fazladan nane ve hatta uzun zamandır yapmadığım şekilde yağda kırmızı pul biber bile ekledim…
Sımsıkı tutuyorum bardağımı. Ellerimle kalbimi ısıtıyorum...
Annanecim nur içinde yat!
Anılarını yad ede ede,
Huzur içinde içiyorum.

Yonca
“mutlu”

Herkesin hayali başka

Ben Türkiye’de olmasını hayal ettiğim güzellikler için koşmayı seçtim, ADIM ADIM.
Başka türlü bir yol bilmiyorum, aklıma da bundan iyisi inanın gelmiyor. Elimden, bedenimden, varlığımdan gelen en büyük gücüm bu;
Sporla sevgi aşılamak, bi işe yaramak...
Ben, spor yapmayı, harekete geçmeyi teşvik edip anlatma yolunu seçtim bi şeyleri başarabilmek, düzeltebilmek, elimi taşın altında hissedebilmek için.
Çünkü spor bana azmi öğretti. Ben azimli değildim eskiden...
Bana O ANDA kalmayı, o anın ne kadar uzun olabildiğini, güzel şeyler yapabilmek için sonsuzca zamanım olduğunu öğretti. Ben o anı yaşayamazdım eskiden...
Çalışırsam eğer, mutlaka bir yere varabileceğimin, hayattaki en büyük strateji olduğunu gösterdi. Kaytarabilirdim kolayca, eskiden.
Spor bana çocukluğumu yeniden armağan etti. Doyamamıştım...
Kirleniyorum, terliyorum ve bi şeycik olmuyor.
Gülüyorum!
İnsanlara: “Sağlam Kafa Sağlam Vücutta Bulunur” demeyi benimsedim, bi şeyler yapabilmek için.
Üstelik kendini bir işe yaramaz, hiçbir şey yapamıyor gibi hissedenleri de, eğer yola çıkamıyorlarsa da, en azında benim koşumu destekleyip bağış yaparak, bir ADIM atmanın keyfine ortak etmek istedim.
11 Kasım günü, Vodafone Avrasya Maratonu’nda, 15km boyunca
TEGV adına, yani çocuklarımızın eğitimi adına bağış toplamak için yaptım.
1 Çocuk değişir, Türkiye değişir!
Bağışlarınız için bilgiler aşağıda.
Birilerinin oralarda bi yerlerde ADIM ADIM çabaladığını bilmek, eminim iyi gelir ruhunuza.
Gülümseyin mutlaka.
Her şey çok güzel olacak.
Çalışınca.
Koş Yonca Koş!
Yonca
“azimli tırtıl”

VAN İÇİN KOŞTUM!

11 Kasım’da, Vodafone Avrasya Maratonu'nda Van'daki çocuklarımızın eğitimine destek olmak için koştum. TEGV'e bağışlarınızın devamını bekliyorum.
1 çocuğun 1 yıllık eğitimi için gereken miktar 80TL!

TEGV bağışınızı nasıl yapacaksınız?

Şimdiye kadar bağış yapanlara ulaşamadığım için bağış sertifikalarını gönderemedim.
Lütfen,
Daha önceden benim adıma TEGV'e bağış yapmış ve sertifikasını alMAmış olanlar ve Avrasya'da bağışlarıyla destek olmak isteyenler şu linke tıklayıp http://www.tegv.org/iletisim
Adınızı, e-mail adresinizi yazıp mesajınızı da "Yonca" olarak yollarsanız, sertifikalarınız TEGV tarafından mailinize gönderilecek.
Her zaman destek olduğunuz için, en önemlisi çocuklarıMızın hayatını değiştirerek, Türkiye'nin geleceğine beraberce katkı sağlamama yardımcı olduğunuz için çok teşekkür ederim.
Yonca
"Eğitim gönüllüsü"

TEGV Paypal Hesabı

http://www.tegv.org/aapaypal

Paylaş: